این پل دوره قاجاری در حدود 15 کیلومتری جاده اشنویه – ارومیه روی رودخانه (باراندوز)ساخته شده است . پل باراندوز چهل متر طول . پنج متر عرض . شش چشمه بزرگ با قوس جناغی و پنج چشمه طاق کوچک با طاق رومی دارد . جهت پل شمالی – جنوبی است و پنج پایه دارد . دیوار پایه ها با تخته سنگهای بزرگ مکعبی شکل با ملاط آهک ساخته شده اند . ولی داخل دیواره پایه ها را با لاشه سنگهای ریز و درشت و با ملاط آهک پر کرده اند . اندازه این پایه ها بدون احتساب آب شکن ها 60/3 * 55/5 متر و ارتفاع آنها 80/1 متر است . پایه های پل در جهت مخالف جریان آب دارای آب شکن های مثلثی شکل به اندازه 50/2 متر است . این آب شکن ها نیز با تخته سنگهای بزرگ مکعبی شکل با ملاط آهک تا قسمت پایه طاق ها بالا برده شده اند . چشمه های پل باراندوز دو به دو با هم مساوی و هم اندازه هستند و چشمه های وسطی یعنی چشمه سوم و چهارم بزرگترین چشمه های این پل به شمار می روند . علاوه بر چشمه های بزرگ چشمه طاق های کوچک بر روی پنج پایه این پل قرار دارند . این چشمه طاق های کور علاوه بر جنبه تزیینی برای کم کردن بار اضافی پل بر روی آن تعبیه شده اند . اندازه این چشمه طاقها به طول 20/1 متر و به ارتفاع 20/1 متر است و با طاق هلالی یا رومی و با آجر پوشیده شده اند . بدنه پل را با آجرهای سرخ رنگ تا قسمت گذر پل بالا برده اند و داخل دیواره های بدنه را با قلوه سنگهای رودخانه ای و ملاط آهک پر کرده اند . در بدنه پل علاوه بر چشمه طاقهای کور نیم ستونهای تزیینی نیز تعبیه شده است . شیب پل باراندوز از روی طاقهای سوم و چهارم به دو طرف است . مصالح بنا از سنگهای تراشیده شده تخته سنگهای نامنظم قلوه سنگ و آجرهای سرخ رنگ با ملاط آهک است .