از شما نهایت تشکر را داریم

چرادرباره ی عمارت عالی قاپوی اصفهان مطلبی موجودنیست.

با سلام.اخلمد قطب سخره نوردي كوه نوردي وطبيعت گردي خراسان است وسد تاريخي اخلم موسوم به بند بايسنقر ميرزا داراي قدمت بيش از چهار صد سال است .طبيعت بكر و آب وهواي كوه پايه اي آن زبانزد است و در سال 85 به عنوان منطقه نمونه گردشگري به ثبت رسيده است كه متاسفانه با كوتاهي مسئولان ذي ربط هنوز به جايگاه واقعي خود نرسيده است در حاليكه اين منطقه پذيراي سالانه بيش از 1500000 نفر گردشگر داخلي و خارجي بخص

محشره.حتما یه روز میرم

با سلام از اینکه یک سایت اطلاعاتی راجع به بناهای تاریخی کشور شده بسیار تشکر می کنم.تنها ازتون خواهشمندم که اطلاعاتی که برای هر بنا گذاشته میشود صحیح بوده و با منبع ذکر شود.در مورد منار خسروگرد یا خسروجرد سبزوار باید گفته شود که مناری تنهاست برای راهنمایی مسافران در بیابان به سمت شهر و اصلا متعلق به مدرسه یا مسجدی نبوده است.خواهشمند است مطلب بالا تصحیح گردد.برای اطلاعات بیشتر میتوان�

بدون دیدن عکس می شه فهمید قشنگه یا نه چند تا عکس ناقابل بذارین با تشکر

لطفا آدرس دقیق تر بدهید . همان امامزاده هاشم جاده قزوین-رشت ?

از دور که خیلی زیباست . تاحالا از نزدیک ندیدمش ولی به نظرم با ابهته

درود بر هنر ایرانی و سپاس از شما برای زنده نگه داشتن فرهنگ ایرانی

میانکاله ماله بهشهره ساری فقط میدون ساعت داره

قلعه بردوک در آذربایجان غربی منطقه سومای واقع در روستای بردوک متعلق به میرحاتم بلیلانی یا بلیجانی از عشیرت پنیانشی بوده در سال 800 ه - ق که در آن حکمرانی کرده و ملک هرمویی وزیر میر حاتم بوده و رستم کریکانی و طایفه موسانی که از حکاری ترکیه مهاجر ودر کله رش پایین واقع در شپیران ساکن همگی با هم حکمرانان قلعه بردو ک یا بانگه بوده اند ونام مدرس قلعه بردوک ولا شمس بوده این نوشته را که روی پوستی ک

عالي

گزارش بدون نگاره بی ارزش است.

عالی

بدون دیدن عکس می شه فهمید قشنگه یا نه چند تا عکس ناقابل بذارین با تشکر

جالب بود.

بنا در حال تخریب و نابودی است و هیچ کس هم به فکر نیست متاسفانه

مجموعه می تواند به عنوان یکی از قطب های گردشگری باشد

دوباره می سازمت وطن! اگر چه با خشت جان خویش ستون به سقف تو می زنم، اگر چه با استخوان خویش دوباره می بویم از تو گُل، به میل نسل جوان تو دوباره می شویم از تو خون، به سیل اشک روان خویش دوباره ، یک روز آشنا، سیاهی از خانه میرود به شعر خود رنگ می زنم، ز آبی آسمان خویش اگر چه صد ساله مرده ام، به گور خود خواهم ایستاد که بردَرَم قلب اهرمن، ز نعره ی آنچنان خویش کسی که « عظم رمیم» را دوباره ان�

جالب بود وزیبا