معبد زیگورات (چغازنبیل) در45 ‏کیلومتری جنوب شرقی شوش واقع شده است. این معبد درسال 1300 پیش از میلاد به طول 1300 ‏و عرض 100 ‏متر مربع ساخته شده است. این مجموعه که در فاصله 2 ‏کیلومتری رود دز قرار دارد، بعدها به نام دورانتاش یا شهر اونتاش گال مشهور گردید. ‏این شهر یادگار تمدن عیلام جدید است که از سه حصار تودرتوی خشتی تشکیل شده و دروازه اصلی آن بر روی حصار بزرگ در جبهه شرقی قرار دارد. در حد فاصل حصار اول و دوم کاخ های شاهی و آرامگاه های سلاطین عیلام قرار دارند. دژ بین حصار دوم و سوم بقایای تصفیه خانه آب ‏واقع شده است، تصفیه خانه آب چغازنبیل در شمار قدیمی ترین تأسیسات آبرسانی بشمار می رود. آب آن از رودخانه کرخه و از فاصله 45 ‏کیلومتری با حفر و احداث کانالی تأمین می شده است. در مرکز حصار سوم معبد اصلی (زیگورات) قرار دارد. معبد اصلی به ابعاد 105*105 ‏متر، مربع کاملی است که اضلاع آن در جهات اصلی شرقی، غربی و شمالی و جنوبی واقع شده اند. اصل این معبد با به کارگیری میلیون ها آجر و در5 ‏طبقه ساخته شده بود که در حال حاضر دو طبقه از آن باقیمانده است. ارتفاع آن در گذشته حدود52 ‏متر و متشکل از پنج طبقه بود. طبقات این معبد بر خلاف تمامی ‏زیگورات های بین النهرین بر روی همدیگر ساخته نشده، بلکه هر طبقه ‏مستقلأ از سطح زمین به بالا احداث شده است. به غیر ‏از طبقه اول و پنجم، تمامی طبقات از خشت پر شده اند، طبقه پنجم که،مرتفعترین طبقه محسوب می شود، جایگاه قرار دادن بت های آنزمان بوده است. مهمترین این بت ها، خدای اینشوشیناک یا خدای خاص شهر شوش بوده است. اونتاش گال بانی این،معبد می گوید: ‏پس از آن که مصالح ساختمانی را به دست آوردم، من در اینجا شهر اونتاش و حریم مقدس را بر پا نمودم و آن را ‏در یک دیوار خارجی و یک دیوار داخلی محصور نمودم. من معبد بلندی ساختم که شبیه آنچه شاهان پیش ساخته اند نبود و آن را به خدای اینشوشیناک و خدای هومبان حریم مقدسی وقف کردم. باشد که ساختمان و زحمت من موقوفه ایشان شود و لطف و عدل هومبان و اینشوشینا ک در اینجا برقرار بماند. بر روی دیوارهای معبد آجرهایی به خط میخی مشاهده می شود که همگی دارای متنی یکسان هستند که بیانگر نام پادشاه و هدف او از ساخت این معبد می باشد. در اطراف معبد و بر روی کف اصلی دو سکوی مدور بریده مشاهده می شود که نظرات مختلفی در مورد آن ها ابراز شده، برخی آن ها را سکوی قربانگاه و برخی دیگر محل ستاره شناسی و ساعت خورشیدی دانسته اند. مجموعه این شهر و آثار تمدن عیلام در هفت تپه در سال640 پیش از میلاد در حمله آشوریان به سرکردگی آشور بانیپال ویران گردید و حاکمیت عیلامیها پس از هزاران سال منقرض شد.