اين قلعه مركز حكومت آل جستان و كنگريان و به نوشته حمدالله مستوفي جزو قلاع متصرفي اسماعيليه بود. قلعه سميران در طارم قزوين بالاي كوهي سنگي قرار دارد و فقط از سمت شمال مي توان به آن راه يافت. رودخانه قزل اوزن از جنوب ابن كوه عبور مي كند و در آن سوي رود، ارتفاعات بلند سنگي ديواره مانندي قرار گرفته است. به همين دليل بيشتر استحكامات اين قلعه در سمت شمالي آن ساخته شده است. ناصر خسرو مي نويسد اين قلعه داراي سه حصار است كه هم اكنون دو حصار است كه هم اكنون دو دو حصار آن شناسايي شده است. سالم ترين قسمت قلعه، ديواره شمالي آن است كه چند برج مدور و بارو هاي كاملا" سالم دارد. ارتفاع اين ديواره حدود 15 متر و از سنگ هاي لاشه و ملات گچ به ضخامت 40/2 متر شكل گرفته است. همچنين اين ديواره داراي يك كلاف چوبي در ارتفاع يك متري است قسمت غربي قلعه از نظر سبك ساختماني با بخش شمال شرقي آن متفاوت است. در اين بخش فقط بارو به چشم مي خورد برج هاي مدور ديده نمي شود و با توجه به عدم نفوذپذيري آن مي توان نتيجه گرفت كه داخل آن مسكوني بوده است. در داخل قلعه آثار واحدهاي مسكوني قابل مشاهده است. اما امكان تهيه نقشه آن وجود ندارد. قتعه سميران نيز مانند ساير د‍ژها و بنا بر سبك شهرسازي گذشته، براي پناه بردن و مقاومت در برابر حملات مختلف ساخته شده بود.